آنتن

آنتن یک افزاره‌ی مخابراتی است که کار آن تبدیل نشانک‌های الکتریکی به موج‌های الکترومغناطیسی در حالت فرستندگی و تبدیل موج‌های الکترومغناطیسی به نشانک‌های الکتریکی در حالت گیرندگی است. آنتن‌ها ساختارهای متنوّعی دارند که با توجّه به کاربردهایی که دارند، این ساختار تعیین می‌شود. یکی از ساده‌ترین ساختارهای ممکن برای یک آنتن، آنتن‌های سیمی می‌باشند. معمولاً در گیرنده‌ها هرآنتن به ازای یک بسامد مشخّصی، به تشدید درمی‌آید و به ازای آن بسامد،ولتاژ بیشینه‌ی مشخّصی را تولید می‌کند. هرگاه طول آنتنْ متناسب با طول‌موج دریافتی باشد، موج کاملاً در آنتن قرار می‌گیرد و به اصطلاح می‌گویند: ”آنتن تشدید شده است.“ یا ”آنتن به تشدید درآمده است.“ یعنی آنتن، با موج رسیده هماهنگ شده است و در این حالت ولتاژی که به آنتن رسیده، بیشینه می‌باشد.

البتّه نیازی نیست که طول آنتن حتماً با طول‌موج رسیده کاملاً برابر باشد؛ زیرا برای رفع این مشکل، القاگری را همراه یک یا دو خازن متغیّر به آنتن می‌افزایند تا حالت تشدید را در آنتن پدید آورند.